Цѣлый вѣкъ я стану плакать
По своемъ несчастномъ мужѣ!
Такъ сказала, тихо плача,
Донья Гарція въ печали
И дрожащими руками
Очи влажныя закрыла.
-- "Не печальтесь такъ синьйора,
Молвилъ рыцарь, поправляя
На себѣ свой шлемъ пернатый:
Съ вашей дивной красотою