Тогда какъ чернь дралась,-- врагу въ угоду

Оружье клала знать, лишась отъ страха силъ.

LXXXVI.

Не странно ль, что за чуждую имъ волю

Испанцы умираютъ, что за тронъ

Безъ короля имъ выпало на долю

Сражаться, хоть давно расшатанъ онъ?

Странѣ, что только жизнь имъ даровала.

Они вѣрны. Въ вельможѣ дышетъ страхъ,

Но не смутилъ дурной примѣръ вассала: