Я-бъ отъ страданья вѣрно умерла.
Но только смерть на зовъ ко мнѣ не шла.
И мнѣ осталось съ жизнью помириться,
Чтобъ васъ любить и чтобъ за васъ молиться".
CXCVIII.
На томъ письмѣ обрезъ былъ золотой.
Блистали строчки, словно за атласѣ...
Ея рука дрожала надъ свѣчей,
Такъ какъ стрѣла магнитная въ компасѣ.
Вотъ и печать приложена къ листу --