На сколько стыдъ добру ее научитъ,
Не знаю я,-- но онъ ее измучить!..
CXXXIX.
Жуана казнь была ей рѣшена,
Потомъ она желала съ нимъ разстаться,
Потомъ сообразила, что должна
Надъ воспитаньемъ гостя посмѣяться,
Потомъ его раскаянія ждать,
Потомъ она подумала -- лечь спать,
Кнутами высѣчь Бабу захотѣла,