И на крылахъ порхнетъ къ цвѣтамъ,
То какъ отрадно станетъ намъ,
Вдыхая въ грудь издалека
Благоуханье вѣтерка.
Тамъ на скалахъ и межъ холмовъ
Султанша -- роза соловьевъ4).
Предъ нею тысячь пѣсней звонъ,
Далеко воздухъ оглашонъ --
И распускаясь, въ щеляхъ скалъ,
Она краснѣетъ отъ похвалъ.