Земля, гдѣ слава древнихъ лѣтъ
Погребена, гдѣ отъ равнинъ,
До горныхъ гротовъ, до вершинъ
Свобода нѣкогда жила,
Гдѣ мысль могучая цвѣла,
Эллада, ты ль? О небеса!
Ужель здѣсь вся твоя краса?
Приближься, рабъ, лишенный силъ --
Не скалы ль это Ѳермопилъ?
Ужель забылъ ты, жалкій сынъ