Ирадъ.
И такъ -- прощай. Да будетъ миръ съ тобою!
(Уходитъ.)
Іафетъ.
Миръ! Я искалъ его, путёмъ любви и свѣта,
Съ любовію святой, достойною отвѣта;
Но, вмѣсто мира, скорбь являлась мнѣ одна,
Съ упадкомъ духа, силъ, тревогой дня и ночи,
Не знающею сна, смежающаго очи.
Миръ! миръ! но миръ какой? Печали тишина,