Тучъ не страшилось солнце, но заката
Пришла пора, пришелъ мой день къ концу.
Дѣлами, созерцаніемъ богата
Была душа, встрѣчалъ лицомъ къ лицу
Во всѣхъ его я видахъ разрушенье;
Міръ до сихъ поръ немилостивъ къ пѣвцу,
Но до конца избѣгъ я оскверненья
И низостью я не купилъ похвалъ.
Несправедливость -- въ мірѣ, но отмщенье --
За будущимъ; быть можетъ пьедесталъ