Тебя, мой другъ...

МИРРА.

Ты встрѣтилъ?

САРДАНАПАЛЪ.

На твоемъ

Сѣдалищѣ, твоемъ обычномъ мѣстѣ

На пиршествахъ, гдѣ я искалъ твоихъ

Прекрасныхъ глазъ, сидѣла тварь: сѣдая,

Изсохшая, какъ призракъ, кровь въ глазахъ

И на рукахъ, какъ женщина одѣта,