Въ ночи темныя осеннія
Гномы прячутся во мху.
И листками уцѣлѣвшими
Чинятъ шубки до зари...
Подъ поганками истлѣвшими
Тускло свѣтятъ ихъ костры.
Лица ихъ полны заботою,
Сердце ихъ тоска щемитъ...
Чутко внемлютъ за работою...
Темный лѣсъ шумитъ... шумитъ.