Такъ одинъ въ шатру онъ подъѣзжаетъ;
И съ коня слѣзая передъ входомъ,
Говоритъ Кралевичъ-Марво Шарцу:
"Ты гуляй здѣсь, копь мой, Шарацъ вѣрный!
Я же самъ пойду въ шатеръ въ арапу;
Боль бѣда какая приключится:
Стань ты, Шарацъ, предъ шатромъ у входа!"
Такъ сказалъ -- въ шатеръ въ арапу входитъ,
Видитъ Марко чорнаго арапа:
Пьётъ арапъ вино златою чарой,