А за нимъ турецкіе кинжалы,
Рукояти въ с е ребрѣ и златѣ,
У бедра привѣшенъ палашина,
Палашина мѣрой въ три аршина.
Кабы знали, какъ юн а ка звали!
Звали: Вана Голая-Котомка.
Подошолъ онъ прямо къ капитанамъ,
Подошолъ онъ, Божью помочь н а звалъ;
Капитаны Ванѣ поклонились,
Съ королемъ его сажаютъ рядомъ,