Шоколадкѣ былъ капутъ.
Вотъ приходитъ Бобъ съ прогулки, —
Таракашки шмыгъ къ шкатулкѣ, —
Бобъ къ лошадкѣ:«Съѣла… ай!
Завтра дамъ еще, будь пай».
День за днем — так две недели —
Боб лошадка, встав съ постели,
Клал въ животик шоколад
И потом шел съ няней въ сад.
Лошадь кушала, старалась,