На цѣлый міръ, какъ прежде, полетятъ.
17.
Напрасно ты отъ вѣтренницы милой
Отвѣта ждешь на гордое письмо:
Она знакома съ собственною силой,
Безсилье же твое сказалось ей само....
Повѣрь, твои отчаянныя строки
Она съ улыбкою небрежною прочтетъ,
И жалобы твои, угрозы и упреки --
Спокойно все она перенесетъ.