А како наречеши место, на нем же возлего'хом?
Шиш жалобно:
— Пола-ати.
Р-раз Шиша по шее:
— Оле, грубословия твоего! Не полати, но высота!.. На конце воспису'й вещь, в сосуде, ушат именуемом.
— Вода.
Р-раз Шиша по уху:
— Не вода, но — благодать!
Я тут не был, не считал, сколько оплеух Шиш за ночь насобирал. Утром учитель на улку вышел, Шиш кошку поймал, ей на хвост бумаги навязал, бумагу зажег. Кошка на полати вспорхнула, на полатях окутка заша'яла, дыму до потолка... Шиш на крыльцо выскочил. Хозяин гряду поливат. Шиш и заревел не по-хорошему:
— Учителю премудро! Твоя-та чистота схватила светлоту, занесла на высоту, неси благодать, а то ничего не видать!!!