Hvila! — det ar ljuft!
Då kan du ej veta
Hur’ jag ensam hos dig vakar;
Hur’ mitt hjerta, uti oro,
Stadnar ömsom, skyndar åter;
Ditt, det är så lugnt.
Väl! ej ville jag dig störa
Bittra ljufhet! — Slumra dock,
Slumra stilla! — Endast natten
Vandrar kring med tysta steg;