På lätta moln jag seglar;
Och rosor strör
Der natten dör
Och böljans lugn mig speglar;
Då slumrar ljuf
Den jord ännu
Och sött hvar blomma hvilar;
Och ingen fläkt,
Ur dalen väckt,
I skogens famn änn’ ilar.
På lätta moln jag seglar;
Och rosor strör
Der natten dör
Och böljans lugn mig speglar;
Då slumrar ljuf
Den jord ännu
Och sött hvar blomma hvilar;
Och ingen fläkt,
Ur dalen väckt,
I skogens famn änn’ ilar.