Adam Asnyk

Adam Prot Asnyk, pseudonim „Jan Stożek”, „El...y” – polski poeta i dramatopisarz; w czasie powstania styczniowego (1863–1864) członek Rządu Narodowego (1863); doktor filozofii (1866), w latach 1889–1894 redaktor dziennika „Nowa Reforma”, inicjator i pierwszy prezes Towarzystwa Szkoły Ludowej (1891).

Dzieła

[Czego ci trzeba dziś, posępny tłumie...]

polski


[Jednego serca...]

polski


[Kiedym cię żegnał...]

polski


[Miejmy nadzieję!]

polski


Adamowi Pługowi

polski


Apostrofa

polski


Bez odpowiedzi

polski


Bezimiennemu

polski


Bolesławowi Prusowi

polski


Choć pól i łąk

polski


Daremne żale

polski


Do młodych

polski


Do Sokołów

polski


Dwa sonety

polski


Dwie fazy

polski


Dzień wczorajszy

polski


Fale

polski


Fantazya ludów

polski


Fresk pompejański

polski


Gałązka jaśminu

polski


Głos wołający na puszczy

polski


Herakles

polski


Historyczna nowa szkoła

polski


I (Oto ja, anioł zniszczeń, miecz ująłem w dłonie...)

polski


I (Zmiennego bytu falo ty ruchliwa...)

polski


II (Rzekłem, i usłyszała mnie szalona pycha...)

polski


II (Wieczne ciemności, bezdenne otchłanie...)

polski


III (I powstał krzyk ogromny u monarszych dworów...)

polski


III (Łudząca Maja otworzy ci oczy...)

polski


IV (Jak ptaki, kiedy odlatywać poczną...)

polski


IV (Wstała jutrznia czerwona, oświecając łany...)

polski


IX (Na tem koniec? Nie jeszcze! Naród do ostatka...)

polski


IX (Nieśmiertelności nie poszukuj w próchnie...)

polski


J. I. Kraszewskiemu

polski


J. Kollarowi

polski


Juliuszowi Mien

polski


Kiejstut

polski


Krąg przemian

polski


Memnon

polski


Między nami nic nie było

polski


Młodości sen

polski


Morskie oko

polski


Myśli ulotne

polski


Nad głębiami

polski


Pobudka: zbiorek poezji

polski


V (Gdy nas ciemności otaczają wszędzie...)

polski


V (To był prolog dopiero, a teraz na scenie...)

polski


VI (Na falach swoich toczy słońc miliony...)

polski


VI (Teraz to rzeź za rzezią kroczy już wspaniale...)

polski


VII (Piękne dzieło zniszczenia! cudne wynalazki!)

polski


VII (Rzucone w przestrzeń złotych gwiazd kagańce...)

polski


VIII (Noc, noc wieczysta, głuszą przedbytową...)

polski


VIII (Tryumf mój jest zupełny: sta tysięcy trupów...)

polski


X (Tylko treść, która z całością się splata...)

polski


X (Więc znów snują się dalej krwawych zdarzeń wzory...)

polski


XI (Ileż to zgonów, i narodzin ile...)

polski


XI (O jakże piękne plony! Na smutnem zwalisku...)

polski


XII (Ja jeden tryumfuję, patrząc na tę ziemię...)

polski


XII (Wzniosłe dążenia, szlachetne pobudki...)

polski


XIII (Przeszłość nie wraca jak żywe zjawisko...)

polski


XIV (Po wszystkie czasy, przez obszar daleki...)

polski


XIX (Dopiero w związku z wszechświata ogromem...)

polski


XV (Na dzieci spada win ojcowskich brzemię...)

polski


XVI (Dzień, w którym jeden z grzesznych braci koła...)

polski


XVII (Co złość zniweczy, co występek zburzy...)

polski


XVIII (Tak złe, jak dobre wspólną jest zdobyczą...)

polski


XX (W nieprzerwalności zbiorowego bytu...)

polski


XXI (W coraz-to wyższe przeradza się wzory...)

polski


XXII (Naprzód i wyżej!...)

polski


XXIII (Choć w praw niezmiennych poruszasz się kole...)

polski


XXIV (Przez chwilę możesz ślepą być zaporą...)

polski


XXIX (Póki w narodzie myśl swobody żyje...)

polski


XXV (Jako cząsteczka wszechświata myśląca...)

polski


XXVI (Pierwotną białość słonecznych promieni...)

polski


XXVII (Smutny jest schyłek roku w mgieł pomroce!...)

polski


XXVIII (Ci, którzy jasność żegnają zniknioną...)

polski


XXX (Taką, jak byłaś, nie wstaniesz z mogiły!...)

polski


XXXI (Odkąd znów padło w proch twe czoło dumne...)

polski


XXXII (Nie myśl o szczęściu! nie myśl o miłości!...)

polski


XXXIII (Pośród narodów, wyście nędzarzami!...)

polski


Zaczarowana królewna

polski


Ze sceny świata

polski

Reload 🗙