Adam Asnyk
Adam Prot Asnyk, pseudonim „Jan Stożek”, „El...y” – polski poeta i dramatopisarz; w czasie powstania styczniowego (1863–1864) członek Rządu Narodowego (1863); doktor filozofii (1866), w latach 1889–1894 redaktor dziennika „Nowa Reforma”, inicjator i pierwszy prezes Towarzystwa Szkoły Ludowej (1891).
[Czego ci trzeba dziś, posępny tłumie...]
polski
[Jednego serca...]
polski
[Kiedym cię żegnał...]
polski
[Miejmy nadzieję!]
polski
Adamowi Pługowi
polski
Apostrofa
polski
Bez odpowiedzi
polski
Bezimiennemu
polski
Bolesławowi Prusowi
polski
Choć pól i łąk
polski
Daremne żale
polski
Do młodych
polski
Do Sokołów
polski
Dwa sonety
polski
Dwie fazy
polski
Dzień wczorajszy
polski
Fale
polski
Fantazya ludów
polski
Fresk pompejański
polski
Gałązka jaśminu
polski
Głos wołający na puszczy
polski
Herakles
polski
Historyczna nowa szkoła
polski
I (Oto ja, anioł zniszczeń, miecz ująłem w dłonie...)
polski
I (Zmiennego bytu falo ty ruchliwa...)
polski
II (Rzekłem, i usłyszała mnie szalona pycha...)
polski
II (Wieczne ciemności, bezdenne otchłanie...)
polski
III (I powstał krzyk ogromny u monarszych dworów...)
polski
III (Łudząca Maja otworzy ci oczy...)
polski
IV (Jak ptaki, kiedy odlatywać poczną...)
polski
IV (Wstała jutrznia czerwona, oświecając łany...)
polski
IX (Na tem koniec? Nie jeszcze! Naród do ostatka...)
polski
IX (Nieśmiertelności nie poszukuj w próchnie...)
polski
J. I. Kraszewskiemu
polski
J. Kollarowi
polski
Juliuszowi Mien
polski
Kiejstut
polski
Krąg przemian
polski
Memnon
polski
Między nami nic nie było
polski
Młodości sen
polski
Morskie oko
polski
Myśli ulotne
polski
Nad głębiami
polski
Pobudka: zbiorek poezji
polski
V (Gdy nas ciemności otaczają wszędzie...)
polski
V (To był prolog dopiero, a teraz na scenie...)
polski
VI (Na falach swoich toczy słońc miliony...)
polski
VI (Teraz to rzeź za rzezią kroczy już wspaniale...)
polski
VII (Piękne dzieło zniszczenia! cudne wynalazki!)
polski
VII (Rzucone w przestrzeń złotych gwiazd kagańce...)
polski
VIII (Noc, noc wieczysta, głuszą przedbytową...)
polski
VIII (Tryumf mój jest zupełny: sta tysięcy trupów...)
polski
X (Tylko treść, która z całością się splata...)
polski
X (Więc znów snują się dalej krwawych zdarzeń wzory...)
polski
XI (Ileż to zgonów, i narodzin ile...)
polski
XI (O jakże piękne plony! Na smutnem zwalisku...)
polski
XII (Ja jeden tryumfuję, patrząc na tę ziemię...)
polski
XII (Wzniosłe dążenia, szlachetne pobudki...)
polski
XIII (Przeszłość nie wraca jak żywe zjawisko...)
polski
XIV (Po wszystkie czasy, przez obszar daleki...)
polski
XIX (Dopiero w związku z wszechświata ogromem...)
polski
XV (Na dzieci spada win ojcowskich brzemię...)
polski
XVI (Dzień, w którym jeden z grzesznych braci koła...)
polski
XVII (Co złość zniweczy, co występek zburzy...)
polski
XVIII (Tak złe, jak dobre wspólną jest zdobyczą...)
polski
XX (W nieprzerwalności zbiorowego bytu...)
polski
XXI (W coraz-to wyższe przeradza się wzory...)
polski
XXII (Naprzód i wyżej!...)
polski
XXIII (Choć w praw niezmiennych poruszasz się kole...)
polski
XXIV (Przez chwilę możesz ślepą być zaporą...)
polski
XXIX (Póki w narodzie myśl swobody żyje...)
polski
XXV (Jako cząsteczka wszechświata myśląca...)
polski
XXVI (Pierwotną białość słonecznych promieni...)
polski
XXVII (Smutny jest schyłek roku w mgieł pomroce!...)
polski
XXVIII (Ci, którzy jasność żegnają zniknioną...)
polski
XXX (Taką, jak byłaś, nie wstaniesz z mogiły!...)
polski
XXXI (Odkąd znów padło w proch twe czoło dumne...)
polski
XXXII (Nie myśl o szczęściu! nie myśl o miłości!...)
polski
XXXIII (Pośród narodów, wyście nędzarzami!...)
polski
Zaczarowana królewna
polski
Ze sceny świata
polski