Mogiły Haremu¹

Mirza do Pielgrzyma

Tu z winnicy miłości niedojrzałe grona

Wzięto na stół Allaha; tu perełki Wschodu²,

Z morza uciech i szczęścia, porwała za młodu

Truna³, koncha wieczności, do mrocznego łona.

Skryła je niepamięci i czasu zasłona;

Nad niemi turban zimny⁴ błyszczy śród ogrodu,

Jak buńczuk wojska cieniów, i ledwie u spodu

Zostały dłonią giaura⁵ wyryte imiona.

O wy, róże edeńskie! u czystości stoku⁶

Odkwitnęły dni⁷ wasze pod wstydu liściami⁸,

Na wieki zatajone niewiernemu oku.

Teraz grób wasz spojrzenie cudzoziemca plami⁹, —

Pozwalam mu, — darujesz, o wielki Proroku!

On jeden z cudzoziemców poglądał ze łzami.

Przypisy:

1. Mogiły Haremu — W rozkosznym ogrodzie, wśród wysmukłych topoli i drzew morwowych, stoją grobowce z białego marmuru Chanów i Sułtanów, ich żon i krewnych; w pobliskich dwóch budowach leżą truny zwalone bez ładu; były one niegdyś bogato wybite; dziś sterczą nagie deski i szmaty całunu. [przypis autorski]

2. perełki Wschodu — młodociane piękności. [przypis redakcyjny]

3. truna — trumna; tutaj przenośnie zamiast: śmierć. [przypis redakcyjny]

4. turban zimny — Muzułmanie nad grobami mężczyzn i niewiast stawią kamienne zawoje, innego dla obu płci kształtu. [przypis autorski]

5. dłonią giaura — Giaur, poprawniej Kiafir, znaczy „niewierny”. Tak muzułmanie nazywają chrześcijan. [przypis autorski]

6. u czystości stoku — żyjące w dziewiczej czystości. [przypis redakcyjny]

7. odkwitnęły dni — minęło życie [przypis redakcyjny]

8. pod wstydu liściami — pod strażą wstydu. [przypis redakcyjny]

9. spojrzenie plami — znieważą. [przypis redakcyjny]