Kołysanka

Uśnij, dziecię, uśnij! Niech cię sen rozmarzy!

Przyjmij Bóg w opiekę dzielnych marynarzy!

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:

Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

Gdy na okręt pójdziesz, tedy wicher morza

Będzie cię kołysał wśród wodnego łoża.

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:

Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

W duszy twej już śpiewa fala bez rubieży¹

Śpiew swój synom słodki, gorzki dla macierzy².

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:

Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

Nie znaleźli w fiordach twego ojca ciała!

Tyś się rodził wówczas: jam nie zapłakała.

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:

Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

Wicher nad fiordami zbiera groźne łupy,

Kołysankę śpiewa i kolebie trupy.

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:

Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

Uśnij, dziecię, uśnij! Niech cię sen rozmarzy!

Przyjmij Bóg w swą pieczę dzielnych marynarzy!

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:

Morze się podnosi o blasku miesiąca,

Bowiem my was rodzim tej gorzkiej głębinie:

Kto Bretonem³ zrodzon, ten żeglarzem zginie.

Przypisy:

1. rubież — granic, kraniec, miedza, pas przygraniczny; bez rubieży: bez granic, nieskończony. [przypis edytorski]

2. macierza (daw.) — tu: matka. [przypis edytorski]

3. Breton własc. Bretończyk — mieszkaniec Bretanii, nadmorskiej krainy w płn.-zach. Francji. [przypis edytorski]