Oda III

Piramida Cestiusza¹

Głuchy monument; ty surowo patrzysz,

Gruzy, grobowce oglądający jeno,

Szczątki od Romy tu przetacza w dale,

Wije się Tyber!

Dumna mogiło, dźwignęła cię pycha,

Dwoma piętrzysz się tysiącami lat. August

Światu narzucił strwożonemu poprzez

Trupa Cezara!

Kości spokojnie niechaj spoczną moje

Tutaj, ojczyzny rozproszone z dala,

W szrony ziębiącej ponad wargą wszelki

Oddech płonący!

Chętnie zrzeknę się pobok² tego głazu

Tego, co Roma nam odmawia srogo:

Świata zaświatów, Apostołów jeno

Kluczem zwartego!

Wiedźcie raczej mnie chociażby i w piekło,

Dusze pradawne w schronieniu tam drzemią,

Homer hymny tam wznosi, w laurach spocznie

Sofokl³ znużony.

Myśli śmiertelne, zmilknijcie! Kwitnie

Radość istnienia w ludzie rzymskim jeszcze,

W ludzie namiętność bywa jako płomień,

Wierny przyjaźni!

Przetrwaj, o, serce, przecierp czasy doli,

Same na siebie zdane. Zadźwięcz skrycie

Śpiewem, potokom równym, brzmiącym echem,

Śpiewem przemożnym!

Przypisy:

1. Piramida Cestiusza — grobowiec w formie piramidy wystawiony w końcu I. w. p.n.e. rzymskiemu ekwicie i pretorowi Gajuszowi Cestiuszowi Epulonowi (zm. 43 p.n.e.), który jako przeciwnik Marka Antoniusza zginął na mocy proskrypcji; monumentalna budowla znajdująca się w okolicy Porta Ostiensis została następnie włączona w obręb Murów Aureliańskich; stanowi jeden z popularnych zabytków w Rzymie (m.in. ze względu na niezwykłą formę wśród architektury miasta). [przypis edytorski]

2. pobok (daw.) — obok, u boku. [przypis edytorski]

3. Sofokl, właśc. Sofokles — jeden z trzech największych tragików greckich. [przypis edytorski]