Bracia, patrzcie jeno...

Bracia, patrzcie jeno¹, jak niebo goreje²!

Znać³, że coś dziwnego w Betlejem się dzieje.

Rzućmy budy, warty, stada,

niechaj nimi Pan Bóg włada,

a my do Betlejem⁴.

Patrzcie, jak tam gwiazda światłem swoim miga,

pewnie dla uczczenia Pana swego ściga.

Krokiem śmiałym i wesołym

śpieszmy i uderzmy czołem

przed Panem w Betlejem.

Wszakże⁵ powiedziałem, że cuda ujrzymy:

Dziecię, Boga świata, w żłobie zobaczymy.

Patrzcie, jak biednie okryte

w żłobie Panię⁶ znakomite

w szopie przy Betlejem.

Jak prorok powiedział: Panna zrodzi syna,

Dla ludu całego szczęśliwa nowina;

Nam zas radość w tej tu chwili,

Gdyśmy Pana zobaczyli,

W szopie przy Betlejem.

Betlejem miasteczko, w Juda⁷ sławnym będzie,

Pamiętnym się stanie w tym kraju i wszędzie.

Ucieszmy się więc ziomkowie,

Pana tego już uczniowie,

W szopie przy Betlejem.

Obchodząc pamiątkę⁸ odwiedzin pasterzy,

każdy czciciel Boga, co w Chrystusa wierzy,

niech się cieszy i raduje,

że Zbawcę swego znajduje

w szopie przy Betlejem.

Przypisy:

1. jeno (daw.) — tylko. [przypis edytorski]

2. goreć (daw.) — płonąć, palić się. [przypis edytorski]

3. znać (daw.) — widać, poznać. [przypis edytorski]

4. Betlejem — miasto w Judei, miejsce narodzin Chrystusa. [przypis edytorski]

5. wszakże (daw.) — przecież. [przypis edytorski]

6. panię — dziecko, zwł. wysokiego rodu. [przypis edytorski]

7. Juda — starożytne państwo bliskowschodnie, powstałe w wyniku podziału królestwa Izraela, potem stało się rzymską prowincją pod nazwą Judea. [przypis edytorski]

8. pamiątka — tu: wspomnienie. [przypis edytorski]