Mazur z 1831 roku

Naród polski sławny, mężny, śmiały!

A młodzież nasza dzielna, w polu zwycięstwa chwały.

Huk armat, szczęk pałaszy¹,

Brodaczów wnet odstraszy,

Hej naprzód! w Imię Boże,

Bóg nam dopomoże.

Nieraz Polak walczył, płoszył, gromił,

Lecz na obce nigdy w świecie on się nie łakomił².

Poniszczyć wrogów roty,

To polskich synów cnoty,

Hej naprzód! — itd.

Dalej bracia! walczmy, dzielnie, śmiało!

Nasz orzeł skończy walkę dla narodu z chwałą.

Tnie chwacko³ tęgo kosa,

Nią wrogom utrzem⁴ nosa,

Hej naprzód! — itd.

Hej rodacy dalej! hura! hura!

Na dumnych wrogach naszych niechaj zadrży skóra.

Nic nam car z Paszkiewiczem

A pogróżki dla nas niczem⁵,

Hej naprzód! — itd.

Dalej bracia żwawo idźmy w Litwę,

Na śmierć lub zwycięstwo, stoczmy z carem bitwę.

W pień wrogów wytępimy,

Na miazgę w proch zetrzemy,

Hej naprzód! — itd.

Przypisy:

1. pałasz — broń sieczna, pośrednia między mieczem a szablą. Używana była w dawnym wojsku do XVIII w. przeważnie przez ciężką jazdę i dragonów. [przypis edytorski]

2. łakomić się — pragnąć coś zdobyć dla siebie, mieć chęć na coś. [przypis edytorski]

3. chwacko — dziarsko, dzielnie. [przypis edytorski]

4. utrzem (forma 1 os. lm cz. przysz.) — dziś: utrzemy. [przypis edytorski]

5. niczem — dziś popr. forma N.: niczym. [przypis edytorski]