Rozmaryn¹

O mój rozmarynie, rozwijaj się

O mój rozmarynie, rozwijaj się

Pójdę do dziewczyny, pójdę do jedynej —

Zapytam się.

A jak mi odpowie: nie kocham cię,

A jak mi odpowie: nie kocham cię,

Ułani werbują, strzelcy maszerują —

Zaciągnę się.

Dadzą mi buciki z ostrogami,

Dadzą mi buciki z ostrogami

I siwy kabacik, i siwy kabacik

Z wyłogami.

Dadzą mi konika cisawego,

Dadzą mi konika cisawego

I ostrą szabelkę, i ostrą szabelkę

Do boku mego.

Przypisy:

1. Rozmaryn — piosenka zyskała niezwykłą popularność w czasie I wojny światowej dzięki drużynom strzeleckim i legionom Piłsudskiego; przyjmujemy za Władysławem Jeziorskim (tegoż, Nowy śpiewnik polski 1914–1917, Kraków 1917), że tak jak melodia, również początkowe zwrotki (być może nawet sześć z nich) są pochodzenia ludowego. Dalsze dopisał prawdopodobnie poeta legionowy Wacław Denhoff-Czarnocki. [przypis edytorski]