III

Skrzeble

Skrzeble¹ biegną, skrzeble przez lasy, przez błonie²,

Drapieżne żywczyki³, upiorne gryzonie!

Biegną szumnie, tłumnie powikłaną⁴ zgrają,

A nie żyją nigdy, tylko umierają —

Umierają, skomląc, szereg za szeregiem.

Śmierć jest dla nich właśnie tym po lasach biegiem,

Śmierć jest dla nich pędem w niepochwytne cienie —

Biegną tylko po to, aby śnić istnienie.

Świat im śni się w biegu — daleki i bliski,

Śnią się własne ślepie, śnią się własne pyski,

Śni się im, że mogą kąsać jadowicie —

Węszą przez sen moje i to twoje życie,

A ten sen łakomy wystarcza im prawie —

Kogo gryzą we śnie, ginie ten na jawie, —

Gryzą we śnie boga, co sen stworzyć umiał,

A ów dąb umiera, co dla niego szumiał.

Przypisy:

1. skrzeble — bajkowe stworzenia. [przypis edytorski]

2. błoń a. błonie (daw.) — łąka, pastwisko; rozległa przestrzeń porosła trawą. [przypis edytorski]

3. żywczyk — mała rybka przeznaczona na przynętę a. zwierzę przeznaczone na ubój; daw.: żywa istota. [przypis edytorski]

4. powikłany — pogmatwany. [przypis edytorski]