Zwiewność

Brzęk muchy w pustym dzbanie, co stoi na półce,

Smuga w oczach po znikłej za oknem jaskółce.

Cień ręki — na murawie... A wszystko — niczyje,

Ledwo się zazieleni — już ufa, że żyje.

A jak dumnie się modrzy¹ u ciszy podnóża!

Jak buńczucznie² do boju z mgłą się napurpurza³!

A jest go tak niewiele, że mniej niż niebiesko...

Nic, prócz tła. Biały obłok z liliową przekreską⁴.

Dal świata w ślepiach wróbla. Spotkanie traw z ciałem.

Szmery w studni. Ja — w lesie. Mgłą byłeś? — Bywałem!

Usta twoje — w alei. Świt pod groblą⁵ w młynie.

Niebo — w bramie na oścież... Zgon pszczół w koniczynie.

Wstążka zmarłej dziewczyny na znajomej darni⁶,

Słońce, co chwiejnie skacząc, źdźbli⁷ się w łzach deszczarni⁸.

Wiara fali w istnienie za drugim nawrotem

I wołanie o wieczność w jaśminach za płotem.

Chód po ziemi człowieka, co na widnokresie⁹,

Malejąc, łatwo zwiewną gęstwę ciała niesie

I w tej gęstwie się modli i gmatwa co chwila

I wyziera¹⁰ z tej gęstwy w świat i na motyla.

Przypisy:

1. modrzyć się (neol.) — niebieszczeć, stawać się a. być modrym, tj. niebieskim. [przypis redakcyjny]

2. buńczucznie — hardo, zuchwale. [przypis redakcyjny]

3. napurpurzać się (neol.) — stawać się purpurowym, czerwienić się intensywnie. [przypis redakcyjny]

4. przekreska — poprzeczna kreska, przekreślenie. [przypis redakcyjny]

5. grobla — wał ziemny usypany, aby spiętrzać wodę w rzece lub rozdzielać stawy. [przypis redakcyjny]

6. darń — gęsto splecione rośliny na powierzchni ziemi. [przypis redakcyjny]

7. źdźblić się (neol. od rzecz. źdźbło) — pojawiać się w drobnych fragmentach, w smużkach, źdźbłach. [przypis edytorski]

8. deszczarnia — studnia z wodą deszczową. [przypis redakcyjny]

9. widnokres — widnokrąg, horyzont. [przypis edytorski]

10. wyzierać — wyglądać; spoglądać, wychylając się skądś. [przypis redakcyjny]