Bogdajem

Bogdajem¹ rosła jako krzaki głogów

W słonecznym złocie,

Albo wykwitła wśród pustych rozłogów

Jako stokrocie.

Bogdajem była jako brzoza biała

Liście rozwiała,

Lub pokraśniała wśród leśnej gęstwiny

Jako kaliny.

Bogdajem była dziewanną tą złotą,

Słońca pieszczotą,

Albo wyrosła jak kwiecie kąkolu

We szczerym polu.

Przypisy:

1. bogdajem (daw.) — żebym, obym; bodaj żebym. [przypis edytorski]