Moja piosnka

Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba

Podnoszą z ziemi przez uszanowanie

Dla darów nieba,

Tęskno mi, Panie.

*

Do kraju tego, gdzie winą jest dużą

Popsować¹ gniazdo na gruszy bocianie,

Bo wszystkim służą,

Tęskno mi, Panie.

*

Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony

Są jak odwieczne Chrystusa wyznanie:

„Bądź pochwalony!”

Tęskno mi, Panie.

*

Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej,

Której, już nie wiem, gdzie leży mieszkanie,

Równie niewinnej...

Tęskno mi, Panie.

*

Do beztęsknoty i do bezmyślenia,

Do tych, co mają tak za tak, nie za nie

Bez światłocienia,

Tęskno mi, Panie.

*

Tęskno mi ówdzie, gdzie któż o mnie stoi²?

I tak być musi, choć się tak nie stanie

Przyjaźni mojej!

Tęskno mi, Panie.

Przypisy:

1. popsować — dziś: popsuć. [przypis edytorski]

2. któż o mnie stoi (daw.) — kto o mnie dba. [przypis edytorski]