Święty-pokój

1

Jeszcze tylko kilka ciężkich chmur

Nie-porozpychanych nozdrzem konia;

Jeszcze tylko kilka stromych gór,

A potem — już słońce i harmonia!...

— Jeszcze tylko z hełmu kilka piór

W wiatru odrzuconych próżnię;

Jeszcze tylko jeden pękły grot —

Błyskawica jedna — jeden grzmot —

A potem — już nie!...

2

Tak samo i w życiu: czasów wir

Jezdnego na hipogryfie ima¹;

Gruby mu rozrywać każe kir,

Trumny przeskakiwać, których nié ma.

— Za czarnością trumien świta mir²,

Wynagradzający słusznie;

I wciąż tylko jeden jeszcze trud —

Wysilenie jedno — jeden cud —

A potem — już nie!...

Przypisy:

1. imać (daw.) — trzymać; tu: więzić. [przypis edytorski]

2. mir (daw.) — pokój, ład. [przypis edytorski]