Do Anny

Z czasem wszytko¹ przemija, z czasem bieżą lata,

Z czasem państw koniec idzie, z czasem tego świata.

Za czasem ustaje dowcip² i rozum niszczeje,

Z czasem gładkość³, uroda, udatność wiotczeje.

Z czasem kwitnące łąki krasy⁴ postradają,

Z czasem drzewa zielone z liścia opadają.

Z czasem burdy⁵ ustają, z czasem krwawe boje,

Z czasem żal i serdeczne⁶ z czasem niepokoje.

Z czasem noc dniowi, dzień zaś nocy ustępuje,

Czasowi zgoła wszytko na świecie hołduje.

Szczera miłość ku tobie, Anno, me kochanie,

Wszytkim czasom na despekt⁷ nigdy nie ustanie.

Przypisy:

1. wszytko — dziś popr.: wszystko. [przypis edytorski]

2. dowcip (daw.) — rozum. [przypis edytorski]

3. gładkość (daw.) — piękność. [przypis edytorski]

4. krasa — uroda, piękno. [przypis edytorski]

5. burda — awantura, rozróba. [przypis edytorski]

6. serdeczny — tu: miłosny (dosł.: związany z sercem). [przypis edytorski]

7. na despekt (daw.) — na złość, na przekór. [przypis edytorski]