O Karmanowskim do księcia Radziwiłła

Panie mój, masz Bachusów¹ malowanych siła²,

Lecz ich nie tak malarska ręka wyraziła,

Jak wczora Karmanowski, na co oczy twoje

Patrzały, gdy on nowe wynajdował stroje.

Pił wprzód, a pił tak mężnie, że był godzien owej,

Pod którą Bakchus chodził, korony bluszczowej.

W tańcu-ć tak rześko stanął, że kto patrzał na to,

Mniemał, że dziś w Rakowie miłościwe lato.

Na ostatek i portki do kostek odpasał,

By tak sobie swobodniej po podwórzu hasał.

Było tych fochów więcej, rzekłbym, że żartował,

Lecz od prawdy pono się był rozdrygantował³.

Książę, wiesz co, ożeń go, a przypraw mu rogi,

Ujrzysz, że ujdzie między kornutańskie⁴ bogi.

Przypisy:

1. Bachus (mit. rzym.) — bóg wina i pijaństwa. [przypis edytorski]

2. siła (daw.) — wiele. [przypis edytorski]

3. rozdrygantować się (daw.) — rozszaleć się jak ogier (starop.: drygant). [przypis edytorski]

4. kornutański (daw.) — zdradzany przez żonę; rogacz. [przypis edytorski]