Palce Łużyna¹

Wszystko się pani wysypie.

Jednak to on zgubił chustkę.

Strach mówić: budzi w nas pewne uczucia.

Lepiej się z tym załatwmy od razu, nasłuchiwał

kroków, w dwóch lakonicznych zdaniach, żeby

mieć to już z głowy. Mama nie bardzo się czuje,

lecz już jej lepiej, już czuje się całkiem dobrze.

Co jeszcze zgubił? Gładki plastikowy krążek

do gry (na tej brodzie już się przejechaliśmy

w drodze do inicjacji i matury) zostawmy

w jego kieszeni. Monetę, którą mu wydali

za mało reszty z papierosów, aż się poturlała

w zarośla. Jednak przede wszystkim musiał przesuwać.

Cokolwiek, choćby końcem buta grudki żwiru. Wszelka

aktywność jest przesuwaniem, powiada Russell² i grzeszy

brakiem umiaru, lecz mamy go akurat pod ręką. Jak prędkie

są iskry rozładowań! Pracował nad akordem. Nie kochała go.

Przypisy:

1. Łużyn, Piotr Pietrowicz — jedna z postaci w powieści Fiodora Dostojewskiego Zbrodnia i kara; piastujący dość wysoką w carskiej Rosji rangę radcy dworu karierowicz i oszust, pragnący uchodzić za nowoczesnego, otwartego na modne prądy umysłowe (pozytywizm) i eleganckiego (jednym z jego rekwizytów jest wyperfumowana chusteczka); narzeczony Duni, siostry Raskolnikowa, głównego bohatera powieści. [przypis edytorski]

2. Russell, Bernard (1872–1970) — brytyjski filozof, matematyk i logik, a także działacz polityczny i społeczny, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. [przypis edytorski]