[Na Wawel, na Wawel¹...]

Na Wawel, na Wawel,

Krakowiaku żwawy,

Podumaj, potęsknij,

Nad pomnikiem sławy;

Dzieje twojej ziemi

Na grobowcach czytaj,

Twoich wodzów groby

Uściskiem powitaj

Popatrz się po górach,

Po dołach, równinach —

Nie dziewic² miłością

Krew ci płynie w żyłach;

Tu twych ojców kości,

Bieleją spod sochy³,

Tam w powietrzu drgają

Braci twoich prochy.

Przyłóż usta do nich

I słodycz wysysaj,

Na ich łonie głowę

Do snu ukołysaj⁴;

Do snu ukołysaj,

Niech się przyśnią tobie,

Tysiące tysięcy,

Co już leżą w grobie.

Przypisy:

1. Wawel — zamek na wzgórzu nad brzegiem Wisły na Starym Mieście w Krakowie, dawna siedziba królów Polski; w kryptach pod katedrą wawelską znajdują się groby władców, wieszczów i bohaterów narodowych. [przypis edytorski]

2. dziewica — tu: dziewczyna, panna. [przypis edytorski]

3. socha — daw. drewniane narzędzie rolnicze stosowane do orki. [przypis edytorski]

4. ukołysaj — dziś popr. forma 2 os. lp trybu rozkazującego: ukołysz. [przypis edytorski]