Pieśń przyjacielska

Przy kielichu

Niechaj kto wzdycha do zbytków,

Jest coś droższego od złota,

Nie żądam wielkich pożytków,

Niech żyje przyjaźń i cnota!

Tu myśli nasze mieszamy,

W napoju, który pijemy,

Jednego człeka składamy¹,

Bo jedną duszą żyjemy.

To u mnie pierwsza przewaga²,

Kochać się, to pierwsza rada,

Przyjaźnią wszystko się wzmaga,

Niezgodą wszystko upada.

Niech kłótnia szuka swej zguby!

Nam ręka z ręką się łączy,

Oto przyjacielskie śluby,

Które śmierć chyba zakończy.

Przypisy:

1. Jednego człeka składamy — tworzymy razem (składamy się razem na) jednego człowieka. [przypis edytorski]

2. przewaga (daw.) — zaleta. [przypis edytorski]