Chmiel

Chmiel chciał się ziemią sunąć, bo mu to niemiło

Było,

Iż musiał szukać wsparcia i pomocy.

Szedł więc o swojej mocy

I rozciągnął się dosyć ... Ale cóż się stało?

Liście żółkniało¹,

Kwiat był wąski,

Schły gałązki;

Już i drzeń² od wilgoci zaczynał się psować³.

Trzeba się było ratować:

Gdzież się piąć? Były żerdzie, ale je ominął;

Jął się chwastu — i zginął.

Przypisy:

1. Liście żółkniało (daw.) — liście żółkły. [przypis edytorski]

2. drzeń (starop.) — rdzeń. [przypis redakcyjny]

3. psować (starop.) — psuć. [przypis edytorski]