Dąb i dynia

Kiedy czas przyzwoity¹ do dojźrzenia nastał,

Pytała dynia dęba², jak też długo wzrastał?

«Sto lat». «Jam w sto dni zeszła taką, jak mnie widzisz» —

Rzekła dynia. Dąb na to: «Próżno ze mnie szydzisz;

Pięknaś, prawda, na pozór, na pozór też słyniesz:

Jakeś prędko urosła, tak też prędko zginiesz».

Przypisy:

1. przyzwoity — tu: stosowny, właściwy. [przypis redakcyjny]

2. dęba (daw. forma D. lp rodz. m.) — dziś: dębu. [przypis edytorski]