Dąb i małe drzewka

Od wieków trwał na puszczy dąb jeden wyniosły;

W cieniu jego gałęzi małe drzewka rosły.

A że w swojej postaci był nader wspaniały,

Że go doróść nie mogły, wszystkie się gniewały.

Przyszedł czas i na dęba¹ pełnić srogie losy²;

Słysząc, że mu fatalne³ zadawano ciosy,

Cieszyły się niewdzięczne. Wtem upadł dąb stary,

Połamał małe drzewka swoimi konary.

Przypisy:

1. na dęba (daw. forma B. lp rodz. m.) — dziś: na dąb. [przypis edytorski]

2. pełnić srogie losy — dopełnić srogie przeznaczenie; tj. przen. zakończyć życie. [przypis redakcyjny]

3. fatalne — złowieszcze, złowróżbne, tu: zgubne. [przypis redakcyjny]