Jastrząb i sokół

Niech zważa, z kim ma sprawę, kto chce być junakiem.

Jastrząb, że się z niejednym dobrze spotkał¹ ptakiem,

Chciał sokoły wojować; śmiał się sokół lotny.

Na koniec z zuchwałości takowej markotny²,

Porwał go; a gdy ostre szpony wskroś przebodły,

Rzekł: «Daruję cię życiem, boś dla mnie zbyt podły»³.

Szpecą sławę zwycięstwa mdłe⁴ nieprzyjacioły;

Jastrzębie na przepiórki, orły na sokoły.

Przypisy:

1. spotkać się — tu: w bezpośredniej walce. [przypis redakcyjny]

2. markotny — tu: rozgniewany. [przypis redakcyjny]

3. podły — lichy, marny. [przypis redakcyjny]

4. mdły — tu: nędzny, słaby. [przypis redakcyjny]