Kot i kogut

Kot sprawiedliwy koguta dławił¹

Za to, iż się czynami zbyt złymi osławił².

A te czyny były takie:

Budził zwierzęta wszelakie,

A budzić się nie godzi,

Sen przerwany zdrowiu szkodzi.

Małżeńskiej wiary koty wielbiciele —

On miał żon wiele;

A co gorzej nieprzykładnie,

Szkaradnie,

Bez względu na pokrewieństwa

Wchodził w małżeństwa.

Dławiącemu,

Jak mógł, rzekł po swojemu

Dławny³:

«Sędzio sławny!

Przykładny kocie!

Wiem ja o twojej żarliwej cnocie

I kiedy się jej dziwię,

Pozwól, niech się też usprawiedliwię:

Mój ród jeśli rozpładzam,

Ludziom przeto dogadzam,

Piejąc budzę do pracy:

I majętni, i żebracy

Dlatego mnie chowają».

«Na tobie się nie znają —

Rzekł kot. — A że ja głodny,

Więc ty życia niegodny».

Przypisy:

1. dławić — dusić. [przypis edytorski]

2. osławić się — okryć się złą sławą; por. osławiony: znany i mający złą reputację. [przypis edytorski]

3. dławny — dławiony, duszony. [przypis redakcyjny]