Lew i osieł

z Fedra¹

Kiedy dmie² głupi, śmiech z wzgardą zyska.

Wziął raz lew osła do stanowiska³

I okrył liściem,

Żeby za przyściem⁴

Zwierzęta go nie poznały,

A gdy ryknie, uciekały,

A on je miał brać wówczas, utajony.

Co miał czynić, nauczony,

Jak jął śpiewać po swojemu,

Taki dał połów lwu obżartemu,

Iż mu za to podziękował.

«I masz za co — rzekł osieł — bom ja sam polował».

«Żebyś nie był tak głupim, nie byłbyś zuchwały —

Rzekł zwierz wspaniały —

Zażyłem⁵ cię dlatego, iż jesteś straszydło,

Skryłem postać obrzydłą;

A żeś jest hardy, z tego teraz wniosłem:

Iż osieł, choć z lwem, przecież zawżdy osłem».

Przypisy:

1. Fedr a. Fedrus, właśc. Phaedrus (ok. 15 – ok. 50 r. n.e.) — autor poczytnych łacińskich adaptacji bajek Ezopa. [przypis edytorski]

2. dmie (forma 3 os. lp. od: dąć) — nadyma się, pyszni się. [przypis redakcyjny]

3. stanowisko — tu: miejsce, w którym myśliwy oczekuje zwierzyny w czasie polowania. [przypis redakcyjny]

4. za przyściem — za przyjściem, kiedy przyjdą. [przypis edytorski]

5. zażyć — użyć, posłużyć się. [przypis redakcyjny]