Nadzieja i bojaźń

Kiedy myśl zdatna, kiedy ostrożna,

Jak powiadają, i zmyślać można;

Mogą to drudzy, i ja też mogę.

W jednę szły drogę,

Nie wiem czy razem, czyli koleją¹

Bojaźń z nadzieją.

Dziwne się rzeczy naówczas działy,

Bo skoro tylko gdzie zawitały,

Nagle, dziwacznie,

Wszystkie się rzeczy działy opacznie².

Ubóstwo, że ma wszystko, mniemało³,

Bogactwo, że nic nie ma, płakało.

Skądże przyczyna błędu takiego?

Oto dlatego:

Nadziei przychód był uroczysty

Do alchimisty.

A bojaźń, skąpych strzegąc zbiór czule,

Była w szkatule.

Przypisy:

1. koleją — po kolei, jeden za drugim. [przypis edytorski]

2. opacznie — na opak, na odwrót. [przypis edytorski]

3. mniemać — myśleć, sądzić. [przypis edytorski]