Pasterz i owce

Owca na wilka

Płakała dni kilka:

Młode jagnię

Zagryzł w bagnie.

I pasterz, co go hodował,

Żałował;

Zgoła płakali oboje

Jak swoje.

Widząc to koza rzekła do drugiej:

«Patrz, co to człowiek czyni usługi!

Zasila w życiu, żałuje w zgubie;

Jakże go lubię!»

«Siebie on lubi — rzekła jej druga —

Chytra to czułość, chytra usługa.

Nie płacze jagnię¹!

On mięsa pragnie!»

Przypisy:

1. nie płacze jagnię (daw. forma D.) — nie opłakuje jagnięcia. [przypis redakcyjny]