Prawda, satyryk i panegirysta

Rzadko kłamca z swojego rzemiosła korzysta.

Zeszli¹ Prawdę satyryk i panegirysta².

Chcieli od niej nadgrody³ za podjętą pracę:

«Jakeście zasłużyli — rzekła — tak zapłacę».

Wtem radośni od Prawdy wzięli w podarunku

Każdy pełne naczynie przyprawnego trunku.

Jaki był, skosztowawszy poznali po szkodzie:

Pierwszy znalazł truciznę w żółci, drugi w miodzie.

Przypisy:

1. zeszli — tu: spotkali. [przypis redakcyjny]

2. panegirysta — osoba przesadnie wychwalająca kogoś; twórca panegiryków, tj. utworów pochwalnych. [przypis edytorski]

3. nadgroda (daw., gw.) — nagroda. [przypis edytorski]