Przyjaciel

«Uciekam się¹ — rzekł Damon — Aryście², do ciebie,

Ratuj mnie, przyjacielu, w ostatniej potrzebie:

Kocham piękną Irenę. Rodzice i ona

Jeszcze na moje prośby nie jest nakłoniona».

Aryst na to: «Wiesz dobrze, wybrany z wśród wielu,

Jak tobie z duszy sprzyjam, miły przyjacielu.

Pójdę do nich za tobą³!» Jakoż się nie lenił:

Poszedł, poznał Irenę i... sam się ożenił.

Przypisy:

1. uciekać się do kogoś — powierzać się czyjejś pomocy. [przypis edytorski]

2. Damon, Aryst — konwencjonalne imiona nadużywane przez bardzo częste powtarzanie w utworach literackich XVII i XVIII w., zwłaszcza w sielankach dworskich oraz w satyrach i komediach. [przypis redakcyjny]

3. Pójdę do nich za tobą — Pójdę do nich w Twojej sprawie. [przypis edytorski]