Pszczółka

Składała pszczółka na wiatr¹, ale to podobno

Chciało się żyć osobno:

Zgoła jak się wyprawiła,

Przez trzy dni w domu nie była.

Cukier jej zasmakował; chciała się sposobić,

Jakby go zrobić.

Choć się wiele pracowało,

Kiedy się to nie udało,

Po kryjomu

Wróciła do domu.

A szerszenie tymczasem,

Bujające za lasem,

W ul się zakradły

I miód jej zjadły.

I nie pszczółkom to bywa²!

Kto ma niechaj używa!

Chciwość żądze podnieca, zbytnie żądze źle wiodą:

Dobry rozum po szkodzie, lepszy rozum przed szkodą³.

Przypisy:

1. składała pszczółka na wiatr — Zdanie eliptyczne. Domyślnie: pszczółka zrzucała winę na wiatr. [przypis redakcyjny]

2. I nie pszczółkom to bywa — zdarza się to nie tylko pszczółkom. [przypis edytorski]

3. Dobry rozum po szkodzie, lepszy rozum przed szkodą — wiersz ten wszedł do repertuaru przysłowiowego. [przypis redakcyjny]