Stary pies i stary sługa

Póki gonił zające, póki kaczki znosił,

Kasztan¹, co chciał, u pana swojego wyprosił.

Zstarzał się; aż z owego pańskiego pieścidła

Psisko stare, niezdatne, oddano do bydła.

Widząc, że pies, nieborak, oblizuje kości,

Żywił go stary szafarz², niegdyś podstarości ³.

Przypisy:

1. kasztan — nazwa psa wzięta od kasztanowatej maści (dawana zazwyczaj koniom). [przypis redakcyjny]

2. szafarz — oficjalista dworski nadzorujący gospodarstwo domowe. [przypis redakcyjny]

3. podstarości — zw. również karbowym, był w majątkach ziemskich pomocnikiem ekonoma i do obowiązków jego należało bezpośrednie doglądanie prac, zwłaszcza w polu. [przypis redakcyjny]