Tulipan i fiałek

Tulipan okazały patrzał na to krzywo,

Że fijałek w przyjaźni zostawał z pokrzywą.

Nadszedł pan do ogrodu tegoż właśnie rana;

Widząc, że pięknie zeszedł¹, urwał tulipana.

A gdy się do bukietu i fijałek zdarzył,

Chciał go zerwać, ale się pokrzywą oparzył.

Patrzał na to tulipan, mądry poniewczasie,

I poznał, że przyjaciel, choć nierówny, zda się.

Przypisy:

1. zejść (daw.) — wzejść, wzrosnąć; tu forma 3 os. lp. czasu dokonanego: zeszedł. [przypis redakcyjny]