Bądź pozdrowiona!

Chociaż mną miotasz po spienionej fali,

Jak burza morska resztkami okrętu,

Tutaj, gdzie chmur mi słońce nie przepali,

Gdzie każdy jęk mój ginie w głuchej dali

Zamętu —

Chociaż mi w duszę wlewasz żółci zdroje,

Że myśl tu nieraz myśli przeciwieństwem,

Że gdy ogarną mnie twe niepokoje,

Rzucam na siebie i na bliskie swoje¹

Przekleństwem —

Chociaż mnie krwawym naznaczyłaś chrzestem²,

Stanąwszy blada już nad mą kołyską;

Choć przez cię³ nieraz jako starzec jestem,

Że mi śmierć zda się z swych skrzydeł szelestem

Tak bliską:

Bądź pozdrowiona, o ty bez promienia,

Który nadzieją martwe serca pieści,

Spowita płaszczem bezdennego cienia,

Źródło mej pieśni, macierzy⁴ natchnienia,

Boleści!...

Przypisy:

1. na bliskie swoje — dziś popr.: na swoich bliskich. [przypis edytorski]

2. chrzestem — dziś popr. forma: chrztem. [przypis edytorski]

3. przez cię — dziś popr.: przez ciebie. [przypis edytorski]

4. macierz — tu: matka. [przypis edytorski]