Pieśń XI¹²

Stronisz przede mną, Neto³ nie tykana⁴,

By więc sarneczka, kiedy obłąkana⁵

Macierze szuka po górach ustronnych⁶,

Nie bez bojaźni i postrachów płonnych⁷.

Bo by sie namniej na drzewie wzjeżyły

Powiewne listki, by namniej ruszyły

Jaszczórki krzakiem, ta sie dusza zlęknie,

Aż od bojaźni na ziemi przyklęknie.

Lecz ja nie jako niedźwiedź albo mściwa

Myślę cię drapać lwica popędliwa;

Przestań też kiedy⁸ za macierzą chodzić,

Już się ty możesz mężowi przygodzić⁹.

Przypisy:

1. Ks. 1, Pieśń XI — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina I 23) noszącej tytuł Ad Chloen meretricem fugientem se (Do hetery Chloe stroniącej od poety). [przypis redakcyjny]

2. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

3. Neto — Neta to dawne zdrobnienie od Agnieszka; u Horacego: Chloe. [przypis redakcyjny]

4. nie tykana — pozostająca dziewicą. [przypis redakcyjny]

5. obłąkany* (starop.) — zabłąkany. [przypis redakcyjny]

6. ustronny — odludny, niedostępny. [przypis redakcyjny]

7. postrachy płonne — nieuzasadniony strach. [przypis redakcyjny]

8. kiedy — tu: w końcu. [przypis redakcyjny]

9. sie (...) przygodzić (starop.) — przydać się. [przypis redakcyjny]