Pieśń XIII¹

O piękna nocy nad zwyczaj tych czasów²,

Patrz na nas jasno wpośrzód tych tu lasów,

Gdzie jako pszczoły wkoło swego pana

Straż dzierżem niecąc ognie aż do rana.

Bodaj szczęśliwie tę drogę odprawił

I wszystko wedle myśli swojej sprawił

Pan świętobliwy³, któremu nie miała

Polska w dobroci równia⁴, jako⁵ wstała.

I już nam ma być ten pohaniec⁶ srogi,

Który niedawno padał nam pod nogi

Kiedy Starodub⁷, z gruntu wysadzony,

Pod miecz okrutny lud wydał zwierzony⁸?

Albo gdy pycha nie mogła pokorze

Wytrzymać stusu⁹, a w głębokie morze

Krwawy Niepr¹⁰ płynął miecąc na ostrowy¹¹

Moskiewskie łupy i pobite głowy?

Prze Bóg, tychżesmy ojców dzieci? czyli

W tak krótkim wiekusmy sie wyrodzili?

Święty pokoju, tę masz wadę w sobie,

Że ludzie radzi zgnuśnieją przy tobie!

Więcej ci śrebra i złota dziś mamy,

Więcej półmisków na stoły dawamy;

Co po tym? Kiedy siedziem jak na ledzie¹²,

A granic na nas lada kto ujedzie¹³.

Przypisy:

1. W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

2. nad zwyczaj tych czasów — inaczej niż zwykle (bywa) w tych czasach. [przypis redakcyjny]

3. Pan świętobliwy — król Zygmunt August. [przypis redakcyjny]

4. równia (starop.) — równego. [przypis redakcyjny]

5. jako — od czas gdy. [przypis redakcyjny]

6. pohaniec — poganin (zob. Ks. 1, Pieśń VII, w. 9). [przypis redakcyjny]

7. Starodub — warownia zdobyta w roku 1535 przez Jana Tarnowskiego podczas walk z Moskwą. [przypis redakcyjny]

8. lud (...) zwierzony — powierzoną sobie załogę. [przypis redakcyjny]

9. stus — cios, uderzenie. W strofie tej jest mowa prawdopodobnie o bitwie pod Orszą z roku 1514. [przypis redakcyjny]

10. Niepr — Dniepr. [przypis redakcyjny]

11. miecąc na ostrowy — miotając na wyspy. [przypis redakcyjny]

12. na ledzie (starop. N. lp) — na lodzie. [przypis redakcyjny]

13. granic (...) ujedzie (starop.) — wtargnie w nasze granice. [przypis redakcyjny]